مصرف انواع لبنیات چه مزایا و معایبی دارد؟
اصلیترین و مهمترین مزیتی که محصولات لبنی به همراه میآورند، گسترهای وسیع از مواد مغذی و معدنی است که بدن ما به آنها نیاز دارد. از منابع خالص چربی (مانند کره) که بگذریم، محصولات لبنی معمولا مقادیر زیادی پروتئین، کلسیم و فسفر دارند. علاوه بر این، با خوردن این محصولات چندین ویتامین و مواد معدنی مهم دیگر مانند B12 را هم به بدنتان میرسانید.
پژوهشها نشان دادهاند که مصرف لبنیات ممکن است به سلامت استخوانها کمک و از شکستگی آنها جلوگیری کند. علاوه بر این کاملا اثبات شده که برخی از مواد موجود در شیر مانند پروتئین، کلسیم و فسفر نقشی مهم در سلامت استخوانها ایفا میکنند.
بسته به محصول مصرفی، میزان مصرف و ویژگیهای فردی، مواد لبنی میتوانند معایب بالقوهای هم داشته باشند که آنها را در ادامه آوردهایم:
- عدم تحمل لاکتوز و آلرژی به شیر: محصولات لبنی به هیچ وجه برای افرادی که از عدم تحمل لاکتوز یا حساسیت به شیر گاو رنج میبرند، مناسب نیستند.
- محتوای سدیم: برخی از محصولات لبنی مانند پنیرهایی که برای سالیان سال عمل میآیند، مقادیر قابلتوجهی سدیم در خود دارند. سدیم یک ماده معدنی مهم است که لزوما «بد» به حساب نمیآید اما بسته به رژیمی که در پیش گرفتهاید، مصرف زیاد پنیر باعث میشود سدیم دریافتی از مقدار مورد نیاز روزانه (۲۳۰۰ میلیگرم در روز) فراتر برود. با دریافت مقادیر بالاتر سدیم، احتمال بالا رفتن فشار خون هم بیشتر میشود.
- چربیهای اشباع: برخی از خوراکیهای لبنی مانند کره و روغن حیوانی میتوانند حاوی مقدار بسیار زیادی چربی اشباع باشند. سازمانهای غذایی معتبر پیشنهاد میکنند که چربی اشباع به ۱۰ درصد از مجموع انرژی دریافتی محدود شود که معادل ۲۲ گرم برای رژیمی با ۲۰۰۰ کالری خواهد بود. از میان انواع چربی، چربیهای اشباع، به احتمال بیشتر، منجر به شکلگیری بیماریهای قلب و عروق میشوند.